Nederland is medio jaren negentig in rep en roer. Er duikt een sekte op waarvan de leidster bij een van haar volgelingen duivelsoren zou hebben geknipt om zo Satan uit te bannen. Media rukken massaal uit en het leidt tot opstootjes met onder anderen tv-persoonlijkheid Willibrord Frequin.

Spiritueel leidster van de geloofsgemeenschap is ‘Bid Trees’. Hele dagen loopt ze met haar rozenkrans te pendelen en staat zo in contact met de overleden Italiaanse heilige Padre Pio. Doodzieke patiënten moeten baden in thee en yoghurt met uien eten tegen kanker.

Nederland telt naar schatting ruim tweehonderd sektes, maar die rond Pater Pio is extra pikant. Want hoe kan een genootschap — waarvan de leidster en enkele secondanten zijn veroordeeld — ongestoord blijven doorgaan met lijfstraffen, psychische terreur, homogenezing en duiveluitdrijving? Er zijn vele signalen van misstanden, maar waarom grijpt niemand in?

Jan Colijn en Maarten Schoon dompelden zich onder in ‘de sekte met de duivelsoren’ en weten met hun reconstructie feilloos bloot te leggen hoe het mogelijk is dat instanties hopeloos langs elkaar heen werken. Ze ontdekken dat de werkelijkheid nog vele malen krankzinniger is dan ze ooit konden vermoeden.